شمس الدين محمد بن محمود الشهرزوري ( مترجم : تبريزى )
ديباچه 45
نزهة الأرواح وروضة الأفراح ( تاريخ الحكماء قبل ظهور الإسلام وبعده ) ( فارسى )
فيلسوف نيست بلكه زبانشناس است . او را « اپيگراماتيكون » يا جنگى بنام « پسامتروس « 1 » است كه چكامههاايست به چندين وزن و در آن چندين « اپيگرام » ( برنوشته ) يا كتيبهء منظوم گذارده است . او در تاريخ فيلسوفان خود نيز چهل و نه اپيگرام سرودهء خويش را گنجانده است ( ترجمهء فرانسوى 1 : 57 - ترجمهء انگليسى 1 : 41 و ديباچه آن ص 16 و ترجمهء آلمانى در ديباچه ) . 2 - او كى مىزيسته است گويا او در روزگارى ميزيسته است كه تازهترين فيلسوفانى كه او بر مىشمرد بودهاند و يا اندكى پس از آنها زندگى مىكرده است . او در سرگذشت آنان ميرسد به سكستوس امپيريكوس ( پايان سدهء دوم ) و تئودوسيوس سپتيكوس و ساتورنيموس ( سدهء 3 ) ، پس او شايد در آغاز سدهء سوم ميزيسته است . چون او از نوپيتاگورسيها و نوپلاتونيها يادى نكرده پس بايد پس از دويست مسيحى نزيسته باشد و چونكه استفانوس بوزنتيايى از او ياد مىكند و چندان ديرينهاش نمىداند پس بايد بسيار پيش از 500 مسيحى نبوده باشد . برخى گمان بردهاند كه او ميان 225 و 250 ميزيسته است . 3 - نگارش او و بخشهاى آن و اينكه آن را براى كى نوشته است دفترى كه به نام « زندگى و پندار و گفتار فيلسوفان نامور روزگار » از او به يادگار مانده است هم سرگذشت ( بيوس - ويتا ) است و هم پندارنامه ( دكسوگرافى ) و هم گفتارنامه ( فلوريلژ ) و در آن ما با زندگى رهبران گروههاى آموزشگاهها ( اسكول ) و شاگردان
--> ( 1 ) - Psammetros